ZAKŁAD REHABILITACJI LECZNICZEJ
W URAZACH I CHOROBACH
KRĘGOSŁUPA

Jelenia Góra

Zalążkiem liczącego dziś prawie 90 tys. mieszkańców miasta był słowiański gród, usytuowany na dzisiejszym Wzgórzu Krzywoustego, u zbiegu rzeki Bóbr i Kamiennej. Założony na przełomie XI i XII wieku (według tradycji lata 1108 - 11) wiązany jest z osobą księcia Bolesława Krzywoustego. Powstała u stóp grodu osada rzemieślniczo - targowa otrzymała przed rokiem 1288 magdeburskie prawa miejskie, a jej dogodne usytuowanie na skrzyżowaniu ważnych szlaków handlowych do Czech i Niemiec umożliwiło prężny rozwój. Młode miasto otrzymywało od śląskich władców liczne przywileje i w następnych stuleciach zasłynęło z wyrobu i eksportu płótna, było także ośrodkiem górnictwa i hutnictwa w oparciu o surowiec dostarczany z pobliskich Kowar. W 1392 roku Jelenia Góra przeszła pod panowanie Czech, a w 1527, po śmierci króla Ludwika, ostatniego z Jagiellonów na tronie czeskim, miasto znalazło się w granicach monarchii Habsburgów. Kolejnym zwrotem w historii był wybuch krwawej wojny trzydziestoletniej (1618 - 48), po której miasto podźwignęło się ze zniszczeń dzięki produkcji lnu. Przypadający na wiek XVIII gwałtowny rozwój turystyki i zainteresowanie otaczającymi Kotlinę Jeleniogórską górami, pomogły mieszkańcom przezwyciężyć kolejny kryzys, spowodowany tym razem wojnami śląskimi. Ich politycznym następstwem była przynależność Jeleniej Góry do Prus, a następnie do Niemiec. Sytuacja taka trwała aż do zakończenia II wojny światowej. W 1947, nie dotknięta skutkami wojny, miejscowość została miastem wydzielonym. Powojenny rozwój urbanizacyjny i przemysłowy sprawił, iż po reformie administracyjnej w 1975 r. Jelenia Góra została stolicą województwa. Dziś jest miastem na prawach powiatu grodzkiego.

Materiał opracowała Alicja Strzelecka